خودش که میگوید a lot a lot... . امروز هوا آفتابی است. دیروز هم تا ظهر آفتابی بود و یهو حوالی عصر شد باد و طوفان و رگبار! حوالی جون و جولای داستان همیشه اینجوری است! چند وقتی است با دختری آشنا شده ام. دختر خوبی است. حالا این *خوب بودن* خودش تعاریف و تعبیرهای متفاوتی دارد. دختر شادی است. زنده است و نفس میکشد (این را اینجوری بخوانید که من خودم را زنده حساب نمیکنم. خیلی از ماها مرده ایم. نفس میکشیم ولی مرده ایم!). ذهنش پاک است و خیلی درگیریهای ما خاورمیانه ای ها رو ندارد (با اینکه رگ و ریشه اش بادامه مطلب

از آخرین باری که اینجا را آپدیت کردم خیلی گذشته است. آنقدری که خودم هم یادم نمی آید. باید بروم و گذشته وبلاگ را چک کنم. خیلی چیزها تغییر کرده است. اولیش شاید این باشه که درسم تمام شد! بله! دفاع کردم و آن مدرک کوفتی را گرفتم و تمام! به قول بچه ها The end.. حالا باید دنبال کار باشم. اینجا کرونا همه چیز را تغییر داده. وقتی میگویم همه چیز یعنی همه چیز! حال و احوال کار پیدا کردن هم اصلا خوب نیست و من دقیقا در وسط این ماجرا درسم را تمام کردم.

دیروز هوا اینقدری آفتابی بود که شلوارک به پا بودم، الان اما دارد باران می بارد. نم نم!منگه های حیدو هدایتی را روی یوتیوب گوش میدهم و این متن را مینویسم. انگار سازمان بهداشت جهانی گفته روند واکسینه شدن اروپایی ها به طور غیر قابل قبولی کند است! خب راست میگوید، واقعا روند کند است و انگار مدیریت بحران را اینجا در اروپا روی اسلوموشن گذاشته اند. خبرهای وطن را هم دنبال میکنم. دلم آنجاست و تنم اینجا. دل بی تن و تن بی دل. دیروز کسی برایم توی اینستاگرام کلی فحش و ناسزا فرستاده بود. اسم و آیدی اش ترکیب نامادامه مطلب

از آخرین باری که اینجا را آپدیت کردم خیلی گذشته است. آنقدری که خودم هم یادم نمی آید. باید بروم و گذشته وبلاگ را چک کنم.خیلی چیزها تغییر کرده است. اولیش شاید این باشه که درسم تمام شد! بله! دفاع کردم و آن مدرک کوفتی را گرفتم و تمام! به قول بچه ها The end.. حالا باید دنبال کار باشم. اینجا کرونا همه چیز را تغییر داده. وقتی میگویم همه چیز یعنی همه چیز! حال و احوال کار پیدا کردن هم اصلا خوب نیست و من دقیقا در وسط این ماجرا درسم را تمام کردم. البته میشد دیرتر دفاع کنم و دیرتر تمام کنم که شاید این مدت بگذرد ولی خودم نخواستم. احساس کردم کاری را که باید تمام کنم بهتر است تمام کنم. در هر حال الان هی CV را میفرستم و هی ایمیل های Rejection میگیرم. پروسه خیلی خسته کننده ای شده و من هم همان آدم سابق نیستم. هم  short temper شده ام و هم کمی افسرده ....هر روز صبح برای کبوترهایی که بالکن خانه ما را برای فرار از باد و باران انتخاب کرده اند  تکه های نان میریزم. بعد پرده را میکشم و کمی دور تر پشت میزم می نشینم. اپلای میکنم، چایی میخورم، Reject میشوم و غذا خوردن های کبوتر ها را از پشت پرده نگاه میکنم. ترکیب عجیبی است....  ادامه مطلب

دیروز هوا اینقدری آفتابی بود که شلوارک به پا بودم، الان اما دارد باران می بارد. نم نم!منگه های حیدو هدایتی را روی یوتیوب گوش میدهم و این متن را مینویسم. انگار سازمان بهداشت جهانی گفته روند واکسینه شدن اروپایی ها به طور غیر قابل قبولی کند است! خب راست میگوید، واقعا روند کند است و انگار مدیریت بحران را اینجا در اروپا روی اسلوموشن گذاشته اند. خبرهای وطن را هم دنبال میکنم. دلم آنجاست و تنم اینجا. دل بی تن و تن بی دل. دیروز کسی برایم توی اینستاگرام کلی فحش و ناسزا فرستاده بود. اسم و آیدی اش ترکیب نامفهوم و بی معنایی از چند حرف انگلیسی و چند عدد است. 4 نفر را هم فالو کرده و هیچ پستی ندارد! پیامش را اینجوری شروع کرده که: "به من گفته اند تو ..زاده ای، من هم مبنا رو همون میگیرم و ..." و بعد فحش و فحش و فحش. نمیدانم کیست. حدس میزنم ولی نمیخواهم مطمین باشم. تلاشی هم برای مطمین شدن نکردم. حالا داشتم فکر میکردم برای من به عنوان یک آدم معمولی (شما معمولی بودن را اینطور تصور کنید که صفحه ام private است، حوالی 100 نفر را فالو کرده و همان حوالی من را، نه خواننده ام و نه بازیگر و نه هیچکس، گاهی خودم هم خودمم را به زور میشناسم چه برسد به اینکه کسی برای فحش دادن به من برود و زحمت درست کردن آیدی ناشناس را به خود بدهد!) بعد از دیدن این پیام ها چقدر فکرم مشغول شده بود. فکر کنم بالای بیست سی بار فحش ها را بالا تا پایین خواندم! دست خودم نبود. آب میخوردم، می آمدم پیام را نگاه میکردم و میخواندم. راه میرفتم، می آمدم پیام را نگاه میکردم و میخواندم. پیام هایش را seen نکرده ام، فقط preview پیام ها را دیده ام. هنوز هم طرف را block نکرده ام، انگار منتظرم که بازم برایم بنویسد..!اادامه مطلب

دارم Introduction رو مینویسم.. رادیو داره آهنگ شمالی پخش میکنه، اینجا وسط اروپای شمالی، دلم برای یه ماشین اپل دو نفره و جاده های ایران تنگ شده. نیم ساعت پیش فیلم "دست های آلوده" رو دیدم. خاطرات یک دهه پیش یادم اومد... عمر چه زود میگذری.... زمان چه بی رحمی ....

امروز هوا آفتابی است. دیروز هم تا ظهر آفتابی بود و یهو حوالی عصر شد باد و طوفان و رگبار! حوالی جون و جولای داستان همیشه اینجوری است! چند وقتی است با دختری آشنا شده ام. دختر خوبی است. حالا این *خوب بوادامه مطلب

ساعت حوالی ۱۰ صبح است. هوا بارانی است. اینجا حالیش نمیشود که بهار است یا تابستان! حالیش نمی شود باران هم حدی دارد. اینقدری باران میآید که .... خسته کننده شده است دیگر. تا رسیدم Office سر تا پا خیس شدهادامه مطلب

دختری مرا پای پله ها بوسید. با چشم هایی سبز رنگ و موهایی Blond و بلند... دختری موهایم را نوازش کرد. میگفت چشم هایم زیباست. میگفت Your smile make me happy... دختری با موهایی بور و چشمان آبی برایم شام ادامه مطلب

دیروز از آن روزهای بد بود. از آن روزهای خیلی خیلی بد. کد پروژه ام کار نمکیند و Bugی دارد که نتوانستم توی چند هفته قبل پیدایش کنم. هفته بعد هم جلسه ای دارم و ددلاین هایی که توی ماه اینده باید کار را برادامه مطلب

چند دقیقه پیشت جلسه ام با استادم تمام شد. جلسه ی بدی نبود. الان در حال چایی خوردنم و نوشتن این چند سطر. گرفتن چایی و coffee برای ما دانشجوهای پی اچ دی رایگان است. دانشجوهای ارشد کارت مورد نظر را برای ادامه مطلب

حالمان خوب نیست. حالمان شاید خیلی بد هم باشد. ذهنمان درگیر است. درگیر چیزهای بیخود. درگیر بولشیت هایی صورتی. ما فقط انسانیم. تنها گناهمان همین انسان بودن است. کاش روباهی بودیم, دنبال جفت گشتنده در جنگل های استرالیا. کاش سگی بودیم در یک خانواده مهربان اسکاتلندی. کاش گربه ای بودیم فربه در دستان یک پیرزن فشار دهنده. تنها گناهمان این است که انسانیم. کاش گوریلی, بودیم دست همسر گیرنده و از درختی, بالا, رونده,. حالمان خوب نیست. حال خیلی هامان خوب نیست... .

پدربزرگ, هم رفت. 94 سال. تقریبا یک قرن میشود. یک هفته ای بود که هر روز میخواستم زنگ بزنم و حال و احوالی کنم اما وقت نمیشد. اختلاف ساعت با وطن کار را سخت میکرد. تا اینکه خبر دادند که پدربزرگ پر کشید و بادامه مطلب

دلم میخواهد که خیلی چیزها را اینجا بنویسم اما دستم به نوشتن نمی رود. تازگی ها به این فکر افتاده ام که شاید به جای نوشتن صدایم را record کنم. نمیدانم شاید بهتر از نوشتن باشد. نگه داریش ولی احتما دردسر های بیشتری دارد. قرار است با همکارن امروز برویم City Center. قرار است مهمانشان کنم ....

صدا قطع و وصل میشد..
انگار روی همان قبر بی بی خاکش کردند.. .
داییدایی رفت... .